เปี่ยมจันทร์ บุญไตร 19 มกราคม 2524 ข้าพเจ้าต้องการนำเสนอความงามของรูปทรง และความสัมพันธ์ระหว่าง รูปทรงคนและรูปทรงธรรมชาติ ซึ่งใช้การเป่าเป็นการเชื่อมโยงทางรูปทรงและนามธรรม รูปทรงทั้งสองไว้ด้วยกัน เพื่อต้องการแสดงออกถึงความต้องการ ความอบอุ่น มีความสุข และปลอดภัยในโลกส่วนตัวที่สร้างขึ้นเอง วิธีการค้นคว้า ข้าพเจ้าให้ความสนใจในเรื่องของรูปทรงเด็กผู้หญิง และรูปทรงของธรรมชาติ ที่มีความเป็นอิสระ สามารถให้ความรู้สึกเติบโตและเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุด โดยใช้ลูกโป่ง เป็นสัญลักษณ์ของอากาศที่บรรจุในรูปทรง ทำให้ก่อเกิดเป็นรูปร่างต่างๆ ตามความฝันและความปรารถนาของผู้ที่เป่า เพื่อมาเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายไป เพื่อให้ชีวิต เกิดความสมดุลย์