อิ่มหทัย สุวัฒนศิลป์ 28 กุมภาพันธ์ 2524 ดั่งสาย น้ำไหล ไม่กลับคืน ฤาสังขาร จะฝืน เอาไว้ได้ เปรียบเกศา ปลิดพริ้ว ปลิวร่วงไป จักคงไว้ ดีชั่ว เพียงตัวตน ข้าพเจ้าใช้เส้นผมที่หลุดร่วงของตนเอง มาสร้างงานศิลปะสะท้อนความจริงดังกล่าว เพื่อตอกย้ำถึงความไม่เที่ยงของสังขาร